SŁODYSZEK RZEPAKOWY

Chrząszcz z rodziny łyszczynkowatych, o wielkości od 1,5 do 2,5 mm, podłużnie owalny, z zielono-niebieskawym połyskiem na grzbiecie. Chcąc dostać się do pyłku, przegryza nierozwinięte pąki kwiatowe rzepaku. Powstałe w ten sposób uszkodzenia powodują usychanie i odpadanie płatków kwiatowych. Jaja składane są do wnętrza pąków. Larwy przepoczwarczają się w glebie, postacie dorosłe pojawiają się w lipcu, żerują do sierpnia, kiedy to szukają kryjówek do przezimowania. Duże nasilenie nalotu szkodnika może znacząco odbić się na plonie.


Twierdzenie, że nie trzeba zwalczać słodyszka rzepakowego, gdy plantacja rzepaku kwitnie, jest mylne. Jako pierwsze dojrzewają pędy główne i to one rozkwitają w pierwszej kolejności. Szczególnie na początku okresu kwitnienia wiele pąków kwiatowych osadzonych na pędach bocznych jest wciąż jeszcze narażonych na uszkodzenie przez słodyszka, który nie zawsze zadowala się pyłkiem z otwartych już kwiatostanów. Dlatego wykonywanie zabiegu w okresie kwitnienia znajduje ekonomieczne uzasadnienie. Pamiętajmy dodatkowo, że w tej fazie rozwoju na najstarszych pędach głównych powstają pierwsze łuszczyny, które mają długość 1-3 cm. Mogą już na nich żerować larwy chowacza podobnika. Podczas zabiegu w okresie kwitnienia pamiętajmy o dobrej praktyce rolniczej, która uwzględnia ochronę pszczół i innych owadów zapylających. Zabiegi ochrony roślin należy bezwględnie wykonywać po ich wieczornym oblocie.

Próg ekonomicznej szkodliwości:

  • zwarty kwiatostan – 1 chrząszcz na 1 roślinie,
  • luźny kwiatostan – 3–5 chrząszczy na roślinie.
Słodyszek rzepakowy na pąku, fot. Joanna Korcz