Jak nawozić rzepak borem i manganem? Dokarmianie dolistne

Dbając o dostępność makroskładników jak azot, fosfor czy potas regulujemy odczyn gleby. Optymalne pH dla tych makroskładników przyczynia się w większości do uwstecznienia mikroelementów. Dlatego warto mikrolementy dostarczać je w trakcie wegetacji w formie dokarmiania nalistnego. W rzepaku bardzo istotne z pośród wielu mikroelementów są między innymi bor i mangan.

Rzepak jest rośliną wrażliwą na niedobór boru, dlatego tak istotne jest jego podawanie. Bor w rzepaku podajemy w dwóch terminach: jesienią i wiosną. Jesienią pierwszą dawkę podajemy w fazie 4-6 liści dawce 150 – 200g/ha. Przy długiej i ciepłej jesieni, kiedy rzepak osiąga fazę 8 i więcej liści warto podać jeszcze jedną dawkę boru (150g B/ha). Wiosną podajemy bor już w czasie ruszenia wegetacji w dawce 150-200g B/ha. Kolejną dawkę podajemy w fazie zielonego pąka (150-200g B/ha). Bor jest pierwiastkiem bardzo mało mobilny, i słabo przemieszcza się dlatego warto podawać go kilka razy w sezonie. Bor w roślinie pełni wiele bardzo ważnych funkcji np.  aktywuje powstawianie cukrów i ich transport dzięki czemu rośliny wiosną mają lepszy start. Reguluje aktywność auksyn, które wpływają na transport wapnia, a tym samym na lepszy transport azotu, siarki oraz fosforu. Jedną z ważniejszych funkcji jest stymulowanie kwitnienie i zawiązywanie nasion co w efekcie końcowym przedkłada się na lepsze wypełnienie łuszczyn. Dodatkowo wpływa na metabolizm azotowy co pozwala na lepsze wykorzystanie azotu. Niedobór boru prowadzi do powstawania zgorzeli w szyjce korzeniowej rzepaku powodując jej pękanie podczas mrozów oraz powoduje pękanie organów rośliny otwierając drogę patogenom i pogarszając plon.

Kolejnym ważnym mikroelementem jest mangan. Największe zapotrzebowanie na niego wykazują rośliny w najmłodszych stadiach rozwoju (siewki). Intensywnie rosnące liście oraz nasiona i owoce. Są to fazy krytyczne dla tego pierwiastka. Mangan podajemy jesienią i wiosną razem z borem. Rzepak potrzebuje od 300-500g Mn. Mangan pełni funkcje związane z:

  • Syntezą chlorofilu
  • Metabolizmem azotu – rośliny szybciej przetwarzają azot dzięki czemu jest mniej azotanów w roślinie. A dobrze przetworzony azot to więcej białka (budulec).
  • Stymuluje wzrost wydłużeniowy.

Niedobór manganu przyczynia się do ograniczenia rozwoju systemu korzeniowego, a w szczególności korzeni bocznych. Są one odpowiedzialne za pobieranie składników pokarmowych i wody (lepiej rozwinięty system korzeniowy to dłuższa odporność na niedobór wody).

Niedobór manganu objawia się chlorotycznymi plamami, a nerwy liści pozostają zielone. Przy dużych niedoborach na liściach pojawia się marmurkowata struktura chlorozy oraz liście zaginają się do środka wzdłuż głównego nerwu (karłowacenie liści).